Preventieve borstamputatie op je 28ste (26): The story continues..

In de maand februari brengt vrouw.blog.nl dagelijks het schokkende verhaal van Michou (28), draagster van een erfelijk gen dat er vrijwel zeker voor zal zorgen dat ze borstkanker zal krijgen. Om dit te voorkomen, onderging ze op 11 februari een preventieve borstamputatie. Michou en Hester (auteur vrouw.blog.nl) zijn al 10 jaar beste vriendinnen. Via vrouw.blog.nl zal Hester familie, vrienden, collega's en iedereen die geïnteresseerd is in het verhaal van Michou dagelijks op de hoogte houden van de ontwikkelingen. 

Woensdag 5 maart: We spreken elkaar om half twaalf. Het moment waarop haar ouders bij de arts zitten in afwachting van de uitslag van het genetisch onderzoek van haar moeder. Ofwel Mies heeft het gen zelf ontwikkeld (iets wat we helemaal niet uitsluiten, daar is ze gewoon toe in staat!) of het komt van haar ouders. Omdat ons hele gesprek toch valt of staat met de uitslag, vraag ik Mies terug te bellen zodra ze meer weet. Een half uur later belt ze…

De oorsprong van het gen is terecht; ook Diana heeft het. Ik val even stil. Shit. 

'The story continues…', zeg ik dan maar.

'Ja, het houdt echt niet op hier.'

En the story continues echt, want nu haar moeder het gen heeft, is de kans 50% dat ook zus Daniëlla het gen draagt. En als dat zo is, dan heeft dat mogelijk ook weer gevolgen voor nichtje Riva.

'Wat gaat er nu gebeuren dan?'

'Nou, allereerst moeten de eierstokken van mijn moeder worden verwijderd. en ze gaan haar borsten natuurlijk goed in de gaten houden.'

'Moeten die er ook af dan?'

'Dat weet ik eigenlijk niet…'

Het is ook allemaal zoveel. Zoveel vragen en zoveel soorten antwoorden. Het dendert in sneltreinvaart over de familie heen. Mies is rustig.

'Hoe is het eigenlijk met jou?'

'Nou, de chirurg is gisteren geweest en ze heeft de tepel eraf gehaald. VIES HES! Je weet echt niet wat je ziet!'

'Heb je gekeken dan?'

'Ja, op zo'n moment wint mijn nieuwsgierigheid het weer van mijn verstand. Het was gruwelijk. Ik heb er vannacht over gedroomd.'

'Horror?'

'Enorm! Zelfs mijn ouders konden er niet naar kijken. Je ziet het wel donderdag!'

'Lijkt me heerlijk!'

'We krijgen nog een wondenfetisj!'

'Maar nu, wat zijn de plannen?'

'Ik moet waarschijnlijk nog zo'n drie weken blijven. Ze gaat eind volgende week als alles goed gaat het gat dichten met transplantatiehuid.'

'Waarvandaan?'

'Geen idee. Ergens op mijn lijf waar ik huid teveel heb! En dat is bijna overal, dus ze hebben het voor het uitzoeken. Maar goed, dan zit er natuurlijk ook een gat, dus dat moet ook worden opgevuld. Ik neem aan met lichaamseigen vetweefsel. Nou, ook dat heb ik te over, dus ze maken er maar wat van!'

Ik krijg het beeld van een kleipoppetje voor me, zoals je ze wel eens in zo'n kinderserie voorbij ziet rollen. Beetje hier weghalen, beetje daar erbij plakken en hoppa! Het is weer wat.

'Drie weken… Trek je dat?'

'Ja', antwoord ze resoluut. 'Ik moet wel. Ik wil nu gewoon dat het goed komt.'

Het lijkt haar wel wat als ik een nachtje bij d'r kom slapen. Het lijkt mij ook hysterisch. Ze gaat het vragen.

Als ik ophang, zit ik nog een tijdje verdwaasd met de telefoon in mijn handen. Ook haar moeder dus. Toch besef ik me meteen wat een geluk Diana heeft. Ze is nu zestig en heeft nog nooit wat gehad, ondanks het gevaarlijke gen in haar lijf. Als het zich dertig jaar geleden bij haar had geopenbaard, had het wel eens mis kunnen zijn gegaan. De medische wetenschap was toen nog niet waar het nu is.

Weer een klap. Hoeveel nog te gaan?

facebook share facebook share

3 Reacties // Reageer
  • Danny

    Hee mies,

    Ik vind het echt verschrikkelijk om te horen! en ook van je moeder. hoop dat het snel weer goed komt allemaal, veel succes!

    xxx

    je kleine vriend Danny

  • Coby

    Lieve meid, heel veel sterkte, denk aan je en bid voor je, dikke knuffel

  • Esther

    hoi michou,ik las je verhaal op internet en wil je langs deze weg veel sterkte wensen.
    Ik heb zelf toen ik 35 was, een borst preventief laten verwijderen nadat er in eentje een tumor was gevonden.Ook erfelijk. Nu na 8 jaar leef ik nog en doe allemaal dingen die ik leuk vind.
    Vergeet vooral jezelf niet en probeer lymfen drainage bij een fysiotherapeut om je wondvocht af te voeren= prettig
    liefs Esther