De borstreconstructie van Michou, deel 1

In de maand februari 2008 bracht vrouw.blog.nl dagelijks het schokkende verhaal van Michou (28), draagster van een erfelijk gen dat er vrijwel zeker voor zal zorgen dat ze borstkanker zal krijgen. Om dit te voorkomen, onderging ze op 11 februari een preventieve borstamputatie. Michou en Hester (auteur vrouw.blog.nl) zijn al 10 jaar beste vriendinnen. Via vrouw.blog.nl heeft Hester familie, vrienden, collega's en iedereen die geïnteresseerd is in het verhaal van Michou dagelijks op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen. Vandaag is Michou weer geopereerd. De borstreconstructie zoals ze die in februari heeft gekregen, voldeed niet aan haar verwachtingen. Aan die van niemand eigenlijk. Ze moest dus weer onder het mes om er bij te blijven lopen als een mooie meid van 28!

Ik zit met mijn vriend te lunchen en kijk op mijn horloge. 'Mies ligt nu op de operatiekamer', concludeer ik. Vijf minuten later kijk ik op mijn telefoon of ik misschien iets gemist heb. Ja dus… Een oproep van Mies, vijf minuten daarvoor. We hebben dus tegelijk aan elkaar gedacht. Net als gisteren, toen we elkaar tijdens de Brazilian van nieuwe Gooische Vrouw Roelien tegelijk smsten dat we onze geplande Brazilian maar laten schieten. Mies heeft mijn voicemail ingesproken: 'Hey Hes, met mij. Nou, je bent er dus niet… Ik ga mu naar de OK…' Ik baal dat ik net dat telefoontje gemist heb… 

We hebben afgesproken dat ik haar aan het einde van de middag zou bellen. Pas om 17.30 neemt ze op. 'Hey….ik was je net aan het bellen….' Alweer! Het is een terugkerend iets, dit synchroon-contacten. 'Hoe is het?' 'Ja, goed hoor…', klinkt ze gelaten en loom. 'Suf van de medicijnen?' 'Ja, en van de narcose…' 'EN???', wil ik weten. 'Groot…groter althans. Het ziet er wel netjes uit. Het doet wel pijn, vooral bij de rechterdrain.' Ze klinkt knetterstoned. Volgens de planning mag ze morgen naar huis. Ik kan het me niet voorstellen, als ik haar nu zo hoor, maar de artsen zullen het wel weten. XZe vertelt dat de operatie nog vertraging heeft opgelopen omdat ze een cracotte met Nutella had gegeten. Doos. 'Ik moet morgen naar Rotterdam en dan wil ik op de terugweg bij je langskomen. Ik ga je bellen. En nu slapen Mies. Lekker bijkomen.' 'Ja, ga ik doen….'. Haar stem is tijdens het korte gesprek nog zwakker en lomer geworden. We hangen op. Weer een fase achter de rug. Nu nog de tepelreconstructie en het tatoëren. Hoe hard het ook klinkt, maar gezien hoe het was, kan het er alleen maar fraaier op worden. De vorm was niet mooi, de maat te klein en de tepels een klein slagveld. Ik ben benieuwd wat ik morgen te zien krijg! Ik hou jullie op de hoogte!

facebook share facebook share

1 Reacties // Reageer
  • Olga

    Ik wens haar heel veel sterkte! Ik hoop dat de nieuwe operatie nu wel een succes mag zijn!!