Een verslag van ons eerste kinderpartijtje

Onze zoon Wout is vijf geworden. En die leeftijd brengt onder andere met zich mee dat je je als ouder met geen mogelijkheid, hoe graag je ook zou willen, kunt onttrekken aan het fenomeen ‘kinderpartijtje’.

Ik deed wat speurwerk op internet, want hoe pak je zoiets in de Heers naam aan. Ik kwam vanalles tegen. Knutselfeesten, verkleedfeesten, speurtochten; de zweetdruppels op de rug begonnen formaten aan te nemen van middelgrote meren. Ik wilde niet plakken en knippen, kisten vol oude lappen huren en lintjes in bomen hangen en aanwijzingen bedenken. Daar heb ik het te druk voor, daar ben ik niet relaxed genoeg voor en daar krijg ik -denk ik- een maagzweer van. Het hele thuisprincipe sprak mij ook al niet aan. Ik werd dan ook zwaar ontmoedigd door mijn moeder. ‘Meid, niet doen, ze verbouwen je hele huis en jij kunt weken schoonmaken.’ In gedachten zag ik inderdaad mijn zachtroze bank alle niet uitwasbare kleuren van de regenboog krijgen en de spierwit geschilderde muren gevlekte wanden worden. Ik zag natte, modderige voeten op mijn vloer en druppels op de rand van de bril en op de toiletvloer. Ik zag speelgoed; overal. Ik zag kapot, veel kapot. Taart, aan de muur. Drinken, op de grond. Snoep, onder schoenen in het kleed getrapt. Een feest thuis viel af. Wat dan? Chimpie Champ.

Chimpie Champ is een speeparadijs weggemoffeld in een gruwelijke grote loods in Aalsmeer. Overal waar je kijkt zijn gillende kinderen, ballen uit het ballenbad en levensgevaarlijke klimtoestellen en niets kan kapot. Er staan ook tafels met blaadjes. En er is koffie voor de ouders. Chimpie Champ zou het worden.

Na een maandenlang geouwehoer over wie er nou wel en wie er nou niet welkom was op Wouts feestje (wisselde per dag en soms wel per vijf minuten) was de definitieve samenstelling er. De grens werd getrokken bij vijf kinderen. Meer was aan papa en mama’s stressbestendigheid niet besteed. Op zijn verjaardag deelde Wout snoep, koek en de uitnodigingen uit. Een week lang is er gepraat over het grote feest. En vandaag was het dan zover. Het partijtje.

Gisterenmiddag werden hier om 14.00 uur vijf kinderen afgeleverd. Ons huis veranderde in vijf minuten tijd van een oase van rust in een soort heavy metal concert met 100.000 bezoekers, alleen dan zonder band en met slechts vijf bezoekers. Wout was het stralende en vooral schreeuwende middelpunt. De hele pies-poep-piemel vocabulaire werd uitgewisseld en de kinderen leken elkaar met slechts deze drie woorden ook echt te verstaan. ’s Morgens hadden we taart gekocht. Een Jip en Janneke-taart. Kaarsen erin, blazen, in stukken gesneden, allemaal ½ hapje genomen en taart –en dus €7,95- in de prullie. Na het uitpakken der cadeaus (het gegil nam toen bijzonder akelige vormen aan) werden de kids in de jassen gehesen en in de autostoelen gehangen. Weg uit mijn huis!

De dranghekken bij de Chimpie Champ kassa wisten het gespuis met moeite tegen te houden. We betaalden, zochten een tafel uit, probeerden wat instructies te geven (hier zitten wij, ga naar het toilet als je moet, wij hebben drinken, niet te hard rennen blabla) maar verder dan ‘hi….’ kwamen we niet. De schoenen werden uitgeschopt, de jassen op een hoop geflikkerd en in vier seconden tijd stonden we samen ontheemd bij de tafel met blaadjes. Wat verdwaasd keken we rond naar de grote massahysterie om ons heen. Om de paar minuten kwam er een kind bij ons om te snoepen, te vertellen dat er iemand zoek was, om te drinken, om te huilen, om dag te zeggen of om gewoon even als een springveer op en neer te bouncen. Wij gaven aan, veegden af, zwaaiden uit en kalmeerden hier en daar.

Het was zo 17.00 uur. En tegen de tijd dat we alle bezwete lichaampjes weer in de complete outfits (er was door de opwinding en de hitte het een en ander uitgetrokken) inclusief jas en schoenen hadden gehesen, de groep even en masse op de foto hadden gezet en weer in de auto hadden geduwd was het spits op de N201. We leverden hier en daar wat kinderen af, reden weer naar huis en concludeerden: dat was helemaal zo erg nog niet als we dachten.

Lees ook:Ontmaagding op het gebied van kinderpartijtjes
Lees ook:34 minuten pijnvrij op nieuwe schoenen: ook dat zijn vrouwen!
Lees ook:4 mei: wat doen jullie om 20.00?
Lees ook:Stofzuig het huis…met je schoenen
Lees ook:Slaperige mensen totaal van de kaart